เมื่อพูดถึง “ความเครียด” มันเป็นภาวะหนักอกหนักใจ ก่อให้เกิดความทุกข์ ความรู้สึกแย่

ที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน ทุกเพศ ทุกวัย นั่นก็หมายความว่า “เด็ก” ก็ไม่ใช่กลุ่มคนที่ความเครียดจะยกเว้น ไม่เข้ามากล้ำกราย พวกเขาเองก็ใช้ชีวิตในสังคม วันๆ ต้องเจอกับเรื่องต่างๆ อาจไม่มากหรือเลวร้ายรุนแรงเท่าผู้ใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มี ฉะนั้น เด็กเองก็มีความเครียดได้ไม่ต่างจากผู้ใหญ่อย่างเราๆ

อย่างไรก็ดี ด้วยความที่พวกเขายังเด็ก ยังอ่อนประสบการณ์ พวกเขาอาจจะยังไม่เข้าใจความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้น รู้แค่เพียงมันไม่มีความสุข มันทุกข์ทรมาน อยากร้องไห้ ไม่รู้ว่าภาวะหนักอกหนักใจที่แบกรับอยู่มันคือความเครียด พวกเขาจึงไม่สามารถแสดงความเครียดออกมาได้มากเท่าที่ตัวเองรู้สึก วิธีแสดงออกของเด็กที่มีภาวะเครียดจึงแตกต่างไปจากผู้ใหญ่ และก็ไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะเครียดไม่เป็นด้วย

อย่างในช่วงนี้ เด็กหลายๆ คนเริ่มเผชิญกับภาวะเครียดอย่างหนัก ปัจจัยหลักๆ มาจากการเรียนออนไลน์ ที่ต้องนั่งอยู่หน้าจอทั้งวัน อยู่บ้านทุกวันไม่ได้ออกไปไหน เรียนก็ไม่เข้าใจ ไม่ได้เจอเพื่อน ไม่ได้วิ่งเล่น ซึ่งมันขัดกับพัฒนาการตามวัยของพวกเขา แต่ผู้ใหญ่บางบ้านก็ไม่เข้าใจว่ามันจะทำให้เด็กเครียดได้อย่างไรกัน จุดนี้เองเป็นจุดที่ทำให้เด็กคนหนึ่งรู้สึกแย่ที่สุด และอาจทำให้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นได้อย่างง่ายดาย อย่างการที่เด็กวัยเพียงประถมศึกษา อายุยังไม่เข้าเลขสองหลักด้วยซ้ำฆ่าตัวตาย